Aby zapisać strukturę układu przełączającego złożonego z elementów dwustanowych w postaci wyrażenia strukturalnego (równania schematowego), należy przyjąć określoną umowną symbolikę oznaczeń poszczególnych elementów układu i połączeń między nimi. Dla elementów będzie stosowana symbolika przyjęta już poprzednio (rys. 8-1), natomiast szeregowe połączenie elementów układu oznaczane będzie znakiem mnożenia, a równoległe — znakiem dodawania. Znak mnożenia, podobnie jak w zwykłej algebrze, zazwyczaj się opuszcza. Rozpatrzmy prosty przykład analitycznego opisu struktury układu przełączającego.
Na rys. 8-5a przedstawiono schemat układu uruchomienia stycznika X włączającego silnik elektryczny za pomocą przycisku Z. Stycznik X po zadziałaniu podtrzymuje się własnym stykiem x. Wyłączenie stycznika X z pracy następuje przez naciśnięcie przycisku W. Stosując przyjętą symbolikę oznaczeń możemy napisać
F(X) = (x + z) w albo F = (x + z) wX
Pierwsze wyrażenie opisuje tylko fragment obwodu złożonego z samych styków, natomiast drugie — pełny obwód łącznie z cewką stycznika S. Aby opisać w sposób pełny układ pneumatyczny, należy podać dwa wyrażenia:
a) wyrażenie F(X) opisujące obwody doprowadzające sprężone powietrze do komory zaworu rozdzielającego X,
b) wyrażenie F^(X) opisujące obwody odprowadzające zużyte powietrze do atmosfery.
Otrzymane wyrażenia strukturalne, można przekształcać podobnie jak przekształca się zwykle równania algebraiczne, z tą tylko różnicą, że posługiwać się trzeba nieco odmiennymi prawami algebry Boole'a. Wiele z nich jednak jest wspólnych z prawami algebry zwykłej — co znacznie ułatwia posługiwanie się nimi.
| « poprzednia | następna » |
|---|
