Przyrządy pneumatyczne

Prosty uchwyt do frezowania płaszczyzn stykowych pokrywek. Ze względu na dość cienkie ścianki pokry­wek, zastosowano do mocowania wahliwe płytki dociskowe 2 o dość dużej powierzchni, dociskane przez siłownik pneumatycz­ny 2. Siłownik 2 jest sterowany ręcznym zaworem rozdzielają­cym 3.

Mocniejsze zamocowanie przedmiotów obrabianych zapewnia uchwyt frezarski z rys. 6-17. Do wielomiejscowego zacisku przed­miotów zastosowano tłoczki 3 napędzane masą hydroplastyczną. Siłę pochodzącą od uniwersalnego siłownika pneumatycznego (np. z rys. 1-15a) przekazuje dźwignia 1 na wahliwy kabłąk 2. Tłoczki 3, na które działa ciśnienie masy hydroplastycznej, mocują obrabia­ne przedmioty. Po wyłączeniu siłownika sprężyna 4 powoduje powrót ramienia zaciskowego do położenia początkowego i można wyjąć obrobione przedmioty.

Na rys. 6-18 pokazano uchwyt do frezowania ścięć (faz) na czterech długich listwach (na rys. pokazano połowę uchwytu — druga połowa jest symetryczna). Listwy są mocowane przy użyciu dwóch siłowników 1. Do tłoczyska każdego siłownika jest przy­mocowana dźwignia 2, ściągająca do dołu dwa dociski 4. Po trzy­krotnym ręcznym obróceniu o kąt 90° obrabianych listew uzyskuje się cztery gotowe listwy ze ściętymi krawędziami.

Na rys. 6-19 pokazano uchwyt do obróbki powierzchni czoło­wych łbów dźwigni. W uchwycie równocześnie są mocowane dwie dźwignie. Wewnątrz korpusu 5 uchwytu są umieszczone dwa siłowniki pneumatyczne dwustronnego działania z gumowymi membranami 1. Sprężone powietrze jest podawane z sieci jedno­cześnie do obu siłowników, przez zawór zwrotny 10 i zawór roz­dzielający 9. Do sztywnika membrany 1 są przyspawane dwie listwy 2, tworzące szczelinę w kształcie litery T. W szczelinie tej są osadzone dwie nakrętki 6 ze stożkowymi cięgnami 7, które roz­pierają tulejki rozprężne 8. Stopień rozparcia tulejek 8 reguluje się wielkością wkręcenia cięgien 7 w nakrętki 6, do czego służą kwadratowe otwory w końcówkach tych cięgien. Obrabiane przed­mioty nasuwa się na tulejki rozprężne 8 aż do zetknięcia się z oporami stałymi 3 i regulowanymi 4.

Doprowadzając sprężone powietrze do górnych komór siłowni­ków pneumatycznych, powodujemy opuszczenie się membrany 1 i, poprzez stożkowe cięgna 7, zamocowanie przedmiotów obrabia­nych. Odmocowanie przedmiotów następuje w wyniku przełącze­nia zaworu rozdzielającego. Górne komory siłowników pneuma­tycznych zostają połączone z atmosferą, a sprężone powietrze do­chodzi do dolnych. Membrany 1 unoszą się, wypychając stożkowe cięgna 7 z tulejek rozprężnych 8, i przedmioty można swobodnie zdjąć z uchwytu.

Na rys. 6-20b pokazano uchwyt frezarski do przedmiotu z rys. 6-20a. Powierzchnia górna przedmiotu obrabianego musi być po obróbce prostopadła do osi pionowej i powinien być utrzymany wymiar A_₀,2- W uchwycie z rys. 6-20b przedmioty są ustalone na trzech trzpieniach 7 zakończonych łbami teowymi. Trzpienie 7 łącznie ze szczękami sztywnymi 5 i 6 oraz wahliwymi 4 mogą się przesuwać w prowadnicy uchwytu. Gdy siłownik 1 za pośrednictwem klina 2 wywrze nacisk na dźwignię 3, wtedy cały pakiet zło­żony ze szczęk 4, 5 i 6 oraz przedmiotów obrabianych zostanie za­ciśnięty. Po zakończonej obróbce siłownik 1 wycofa klin 2, co spowoduje rozsunięcie się szczęk sztywnych (pod naciskiem sprężyn niewidocznych na rysunku) i wtedy można bez trudności wyjąć w górę obrobione przedmioty i założyć następne do obróbki.

Na rys. 6-21 pokazano pokrywę łożyska i zaznaczono na niej trzy frezowane płaszczyzny. Wszystkie te trzy płaszczyzny są obrabiane w jednym uchwycie z rys. 6-22. W uchwycie tym mocuje się równocześnie trzy przedmioty w określonych, odmien­nych położeniach. Po pierwszym przejściu głowicy frezowej przed­miot znajdujący się w położeniu III zostaje wyjęty, a przedmioty z położeń I i II są przekładane do położeń II i III. Natomiast nowy przedmiot (nie obrobiony) zakłada się w położenie I. W ten sposób po każdym przejściu głowicy frezowej otrzymuje się jeden przed­miot obrobiony z trzech stron. Siłownik 4 z zamocowanym na tłoczysku klinem 5 rozpiera popychacze 6 i 7 (w celu zmniejszenia tarcia na końcach tych popychaczy zamontowano rolki), co powoduje obrót łap 8 i 9 i zamocowanie przedmiotów w położenie II. Natomiast siłownik 1 z zamocowanym na tłoczysku klinem naciska na popychacz 2, który powoduje obrót łapy 3 i zamocowa­nie przedmiotu w położeniu III.