Pneumatyczne i pneumohydrauliczne uchwyty
( 2 artykułów )
Stopień technologicznej doskonałości montażu powinno się w zasadzie określać przede wszystkim jego poziomem mechanizacji, ewentualnie automatyzacji. Optymalny poziom mechanizacji lub automatyzacji zależy od rodzaju montowanego wyrobu, średniej klasy dokładności wykonania składających się nań części i od wielkości produkcji.
Rozpatrując warunki panujące w zakładach tej samej gałęzi przemysłu okazuje się, że poziom mechanizacji robót w wydziałach montażowych jest zwykle znacznie niższy niż w wydziałach obróbkowych. Zakres wszystkich robót wykonywanych ręcznie wynosi w przemyśle maszynowym około 50% ogólnych kosztów wytwarzania wyrobów, a w wydziałach montażowych nierzadko osiąga 85% ogólnych kosztów montażu.
W ostatnich latach w wydziałach mechanicznych wielu zakładów są prowadzone prace zmierzające do zmechanizowania lub zautomatyzowania w procesach technologicznych części pracochłonnych i wymagających dużego wysiłku. Wprowadza się nowoczesne zmechanizowane przyrządy i uchwyty, umożliwiające systematyczne obniżanie kosztów wytwarzania części. Powoduje to, że pracochłonność montażu w stosunku do wydziałów mechanicznych ciągle wzrasta. Dlatego systematyczne zwiększanie stopnia zmechanizowania lub zautomatyzowania czynności w procesach montażowych jest zadaniem pierwszoplanowym.
Aby osiągnąć pożądane wyniki, należy w wydziałach montażowych mechanizować lub automatyzować jednocześnie czynności technologiczne i pomocnicze. Oba kierunki mechanizacji są w jednakowym stopniu ważne.
Częściową mechanizację właściwych operacji montażowych osiąga się przez stosowanie uniwersalnych i specjalnych narzędzi zmechanizowanych, z napędami: pneumatycznym, elektrycznym, hydraulicznym lub pneumohydraulicznym. Uniwersalne ręczne narzędzia zmechanizowane umożliwiają zwiększenie wydajności pracy 1,5 do 2 razy, a czasem więcej. Jednocześnie znacznie wzrasta jakość i zmniejsza się koszt robót montażowych. Natomiast pełną mechanizację, ewentualnie automatyzację, tych operacji można osiągnąć stosując oprócz zmechanizowanych narzędzi — zmechanizowane uchwyty i przyrządy. W uchwytach (przyrządach) tych w szerokim zakresie jest stosowany napęd pneumatyczny lub pneumohydrauliczny, bardzo często skojarzony ze sterowaniem pneumatycznym.
Uchwyty (przyrządy) montażowe, zależnie od zakresu czynności w jakich mogą być wykorzystane, dzieli się na uniwersalne i specjalne. Uchwyty (przyrządy) uniwersalne, w odróżnieniu od specjalnych, mogą być stosowane do dowolnej operacji, która odpowiada przeznaczeniu danego uchwytu (przyrządu).
Uchwyty (przyrządy) uniwersalne są stosowane do wykonywania czynności montażowych w produkcji małoseryjnej i jednostkowej. Natomiast uchwyty (przyrządy) specjalne są stosowane w produkcji wielkoseryjnej i masowej i z reguły są projektowane do wykonywania określonych operacji montażowych na określonych zespołach. Zależnie od przeznaczenia, uchwyty (przyrządy) można podzielić na następujące zasadnicze grupy:
a) uchwyty zamocowujące, które służą do zamocowywania montowanych wyrobów, zespołów lub części w położeniu wymaganym przy montażu;
b) uchwyty ustalające, przeznaczone do prawidłowego ustalania względem siebie łączonych części lub zespołów, co zapewnia osiągnięcie wymaganych wymiarów montażowych; -
c) przyrządy robocze, służące do wykonywania poszczególnych operacji montażowych, np. walcowania, wprasowywania, zakładania sprężyn, pierścieni itd.;
d) przyrządy kontrolne, służące do kontroli parametrów konstrukcyjnych, które uzyskuje się w czasie montażu.
W każdej z wyżej podanych grup uchwytów (przyrządów) mogą występować rozwiązania konstrukcyjne zapewniające częściową lub pełną mechanizację (automatyzację) określonych operacji montażowych. Pełna mechanizacja (automatyzacja) uchwytów (przyrządów) montażowych wymaga szerokiego zastosowania elementów i zespołów mechanizmów pneumatycznych.
