Współczesny, nowoczesny przemysł charakteryzuje się m. in. częstymi zmianami, jakie występują w konstrukcji i wytwarzaniu wyrobów. Przyczyną tego jest stałe doskonalenie istniejących i tworzenie nowych, coraz lepszych urządzeń i maszyn oraz opracowywanie nowych technologii. Stąd problem skrócenia okresu przygotowania produkcji, w którym jedną z podstawowych pozycji stanowi projektowanie i wykonanie uchwytów i przyrządów, staje się zagadnieniem pierwszoplanowym. Jednym z najlepszych rozwiązań tego problemu jest daleko idąca normalizacja części zespołów wchodzących w skład uchwytów (przyrządów) lub ewentualnie nawet całych uchwytów (przyrządów).
W wyniku normalizacji tworzą się sprzyjające warunki do podjęcia seryjnej lub masowej produkcji znormalizowanych części i zespołów uchwytów i przyrządów. Wyspecjalizowane w tym kierunku zakłady będą produkowały je taniej i o wyższej jakości niż narzędziownie poszczególnych zakładów. Szczególnie ważne jest to dla zespołów i całych mechanizmów pneumatycznych, których odpowiednią jakość i nowoczesność można uzyskać tylko wtedy, gdy się prowadzi w sposób ciągły długotrwałe i pracochłonne badania niezawodności ich działania, na które nie mogą sobie pozwolić drobni wytwórcy. Technologia niektórych typów części, zespołów i mechanizmów pneumatycznych (np. suwaków, tulei, membran, uszczelnień itd.) jest specyficzna i dość trudna, obserwuje się także coraz większy udział części wykonanych od razu na gotowo z metali lub tworzyw sztucznych. Z powyższych względów jednostkowa i małoseryjna produkcja części, zespołów i mechanizmów pneumatycznych jest kosztowna i z reguły nie do¬starcza ich o rzeczywiście nowoczesnej konstrukcji, wykonanych postępowymi metodami technologicznymi.
| « poprzednia | następna » |
|---|
