|
Przedmiot, na którym ma być przeprowadzona operacja obróbki skrawaniem, musi być ustalony bezpośrednio na obrabiarce lub za pośrednictwem uchwytu i następnie zamocowany (także niektóre przedmioty w procesie montażu muszą być ustalane na stanowisku montażowym i następnie zamocowywane).
Ustaleniem nazywa się nadanie przedmiotowi ściśle określonego położenia w tych kierunkach, które mają wpływ na uzyskiwanie żądanych wymiarów. Sposób ustalania przedmiotów podczas obróbki (montażu) jest jednym z najważniejszych zagadnień przy opracowywaniu procesów technologicznych. Jego dobór decyduje o dokładności obróbki, o różnicach wymiarowych między poszczególnymi sztukami tej partii, o doborze kwalifikacji pracowników, wielkości czasu pomocniczego, czasami określa maksymalne parametry skrajnia oraz w decydujący sposób wpływa na konstrukcję uchwytów. Na ogół konstruktor uchwytu ma już narzucony przez technologa opracowującego proces technologiczny przedmiotu sposób jego ustalania i ewentualnie zamocowania. Technolog określa też komplet baz do operacji, do której ma być konstruowany uchwyt. Konstruktora uchwytu najbardziej interesują bazy obróbkowe stykowe (ewentualnie sprzężone), wg których ustala on i następ¬nie zamocowuje w projektowanym uchwycie obrabiany przedmiot. W przypadku gdy konstrukcja uchwytu wg zadanych baz obróbkowych stykowych wypada zbyt skomplikowana i nie rokująca możliwości sprawnej obsługi, powinien on przedyskutować z technologiem prawidłowość i celowość dobranych baz. Aby ułatwić porozumienie technologów opracowujących procesy technologiczne z konstruktorami uchwytów, zostały wprowadzone specjalne symbole określające sposób ustalania przedmiotów (PN-55/M--01152) za pomocą różnych elementów uchwytów. |
