Danymi wyjściowymi do określania wielkości siłownika napędowego są zazwyczaj:
— siła użyteczna (obciążenie) — Pu,
— zakres ruchu (skok) — s,
— żądany czas ruchu tłoczyska — T,
— charakter obciążenia (obciążenie na całej długości skoku, na początku skoku lub na końcu itp.).
Przeprowadzone obliczenia mają na celu określenie nominalnej średnicy siłownika i zużycia powietrza przez ten siłownik oraz sprawdzenie rzeczywistego czasu ruchu tłoczyska.
Obliczenie siły użytecznej siłownika. Teoretyczne siły pchające lub ciągnące siłowników tłokowych i membranowych z jednostronnym tłoczyskiem oblicza się wykorzystując wzory [2.2] i [2.3]. Należy jednak pamiętać, że rzeczywista siła na tłoczysku siłownika nie jest stała, a zmienia się w czasie wraz ze zmianą prędkości ruchu tłoczyska, zmianą ciśnień w komorach siłownika: napełnianej i opróżnianej oraz zmianą siły tarcia w uszczelnieniach. Dokładne rozwiązanie powyższego zagadnienia wymaga rozwiązania skomplikowanego układu równań różniczkowych. W praktyce wprowadza się pojęcie współczynnika rj, wyrażającego stosunek siły użytecznej Pu do siły teoretycznej Pt i następnie wykorzystuje się go do określenia siły Pu. Na podstawie danych zebranych doświadczalnie, dla siłowników tłokowych zaleca się (w zależności od sposobu pracy siłownika) przyjmować wartości współczynnika rj podane w tabl. 3-1. Natomiast dla siłowników membranowych przyjmuje się tj = 0,7-^0,9.
| « poprzednia | następna » |
|---|
