W uchwytach pneumatycznych jako właściwe elementy zamo-cowujące stosuje się takie same elementy (łapy dociskowe, szczęki, kołki wysuwane itd.), jak przy zamocowaniach gwintowych i mimośrodowych. Elementy te są uruchamiane przez urządzenia pneumatyczne, którymi zwykle są siłowniki tłokowe lub membranowe odpowiednio powiązane specjalnymi łącznikami (mechanizmami) z elementami zamocowującymi. Łączniki (mechanizmy) te mogą mieć czasami tylko za zadanie przeniesienie w odpowiedni sposób siły z siłownika na przedmiot mocowany — bez wzmacniania siły mocującej, jak np. w uchwytach z rys. 4-1 (dźwignia 1 w uchwycie z rys. 4-lc ma za zadanie jedynie do-sunięcie łapy mocującej 2 nad przedmiot obrabiany 3). Przypadek taki jednak dość rzadko występuje w uchwytach obróbkowych (uchwyty do obróbki wykańczającej, np. szlifierskie), gdyż zwykle wtedy trzeba stosować siłowniki pneumatyczne o dużych średnicach, ze względu na znaczne siły skrawania, natomiast dość często występuje w uchwytach montażowych. W razie dużych sił skrawania z powodzeniem można stosować układy pneumo-hydrauliczne, dające znacznie większe siły niż siłowniki pneumatyczne (zadanie zwiększania sił mocujących zostaje przerzucone na układ pneumohydrauliczny).
Bardzo często łączniki (mechanizmy) są wykorzystywane również do zwiększania siły zamocowania. Odgrywają one wtedy rolę wzmacniaczy mechanicznych. Należy jednak pamiętać, że stosowanie takich łączników (mechanizmów) powoduje zwiększenie skoku roboczego tłoczyska siłownika, a więc i wydłużenie samego siłownika, jeśli chce się uzyskać taki sam przesuw elementu za-mocowującego. Dlatego też stosowanie łączników (mechanizmów) zwiększających siłę zamocowania jest korzystne wtedy, gdy przesuw elementów zamocowujących przedmiot ma być nieduży (kilka milimetrów).
Bardzo korzystne jest, gdy łączniki (mechanizmy) zwiększające siłę zamocowania są samohamowne, gdyż wtedy zabezpieczają one przedmiot przed:
a) odmocowaniem w razie spadku ciśnienia w sieci sprężonego-powietrza (zabezpieczają dodatkowo układ, dublując rolę zaworu zwrotnego),
b) drganiami w czasie obróbki, gdy siły skrawania mają bardzo zmienny charakter i chwilami przewyższają siłę mocującą siłownika.
Najczęściej stosowanymi łącznikami (mechanizmami) zwiększającymi siłę zamocowania są:
— łączniki (mechanizmy) dźwigniowe,
— łączniki (mechanizmy) klinowe i krzywkowe,
— łączniki (mechanizmy) dźwigniowo-klinowe.
| « poprzednia |
|---|
