Przyrządy pneumatyczne

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Zawory szybkiego spustu

Email Drukuj PDF

Zadaniem zaworów szybkiego spustu jest szybkie opróżnianie komór odbiorników (np. siłowników). Stosując zawory szybkiego spustu można znacznie przyspieszyć działanie mechanizmów pneu­matycznych, gdyż zmniejsza się czas tracony na ruchy jałowe {np. na odmocowanie przedmiotów obrabianych w uchwytach pneumatycznych). Konstrukcja tych zaworów nie jest skompliko­wana i ich koszt instalacji szybko zostaje pokryty zwiększoną wy­dajnością obróbki.

Na rys. 2-96 przedstawiono kilka konstrukcji zaworów szybkie­go spustu.

Na rys. 2-96a pokazano zawór szybkiego spustu z membraną. Przy napełnianiu komory odbiornika sprężone powietrze wpływa przez otwór 1. Wchodząc do komory A odkształca ono membranę 5, wskutek czego uszczelka gumowa 7 umieszczona w sztywniku 3 szczelnie zamyka wylot 6. Kiedy ciśnienie pod membraną 5 wzrośnie, wtedy automatycznie podniesie się kulka 4 i sprężone powietrze będzie przechodzić do otworu wyjściowego 2, skąd będzie płynęło do komory odbiornika. Aby szybko opróżnić ko­morę odbiornika, wystarczy zmniejszyć ciśnienie w komorze A. Membrana 5 wychyli się wtedy do dołu i sprężone powietrze zgro­madzone w komorze odbiornika może bardzo szybko wypłynąć przez wylot 6.

Na rys. 2-96b, c przedstawiono inne konstrukcje zaworów szyb­kiego spustu. Zamiast membrany zastosowano tu uszczelki gumo­we 5 specjalnego kształtu. W rozwiązaniu z rys. 2-96b dla uzyska­nia szczelności brzeg uszczelki 5 jest dociskany przez sprężynę 4 za pośrednictwem rozciętej miseczki 3. Szybkie opróżnianie komór odbiorników dołączonych do otworów 2 odbywa się przez wylot 6, wtedy gdy spadnie ciśnienie w komorze A i uszczelka 5 wygnie się ku górze pod działaniem sprężyny 4 i ciśnienia sprężonego po­wietrza zmagazynowanego w komorach odbiorników. W zaworze z rys. 2-96c zastosowano specjalną uszczelkę wargową 5, nie wy­magającą miseczki podpierającej.

Tłokową odmianę zaworu szybkiego spustu przedstawiono na rys. 2-96d. Korpus zaworu składa się z trzech części: tulei cylin­drowej 7 i pokryw 3 i 8. W tulei 7 jest umieszczony tłok 4, a wewnątrz niego znajduje się grzybek 5, dociskany sprężyną do gniazda. Otwór 1 jest dołączony do zaworu rozdzielającego, ste­rującego dopływem powietrza, a otwór 2 do komory odbiornika. Gdy zawór rozdzielający otworzy dopływ powietrza do zaworu, tłok 4 przesunie się w prawo i zamknie otwory 6. W następnej kolejności, gdy ciśnienie wzrośnie, otworzy się grzybek 5 i sprę­żone powietrze popłynie do komory odbiornika. Gdy zawór roz­dzielający zamknie dopływ powietrza do odbiornika, wtedy spad­nie ciśnienie w komorze A, co spowoduje zamknięcie grzybka 5 i następnie przesunięcie się tłoka 4 w prawą stronę pod ciśnie­niem sprężonego powietrza zmagazynowanego w komorze odbior­nika. Otwory 6 zostaną otwarte i powietrze z odbiornika będzie mogło szybko uchodzić do atmosfery.