Do najczęściej realizowanych funkcji logicznych w pneumatycznych układach przełączających należą funkcje alternatywy i koniunkcji. Można je zrealizować wykorzystując poprzednio podane zawory rozdzielające, ewentualnie konstruując dodatkowo specjalne elementy przeznaczone tylko do realizacji tych funkcji. Ponieważ elementy te są bardzo proste w budowie i tanie, a jednocześnie niezawodne w działaniu, najczęściej więc wykorzystuje się je zamiast bardziej uniwersalnych, ale także bardziej kosztownych zaworów rozdzielających.
Zawory alternatywy (zwane czasami przełącznikami obiegu lub podwójnymi zaworami zwrotnymi) są stosowane w układach, w których żąda się pojawienia sygnału wyjściowego y, jeśli zaistniał którykolwiek z sygnałów wejściowych x^ lub x2 (rys. 2-94e). Przykładem zastosowania zaworu alternatywy może być układ sterujący uchwytem pneumatycznym, który musi zapewniać możliwość zamykania lub otwierania tego uchwytu z dwóch (lub więcej) miejsc obsługi. Układy takie także powszechnie występują w bardziej zautomatyzowanych uchwytach, szczegolnie tam, gdzie obok sterowania automatycznego, realizowanego przez układ sterujący obrabiarki, istnieje niezależne sterowanie ręczne (np. ręczne wykonywanie ruchów podczas ustawiania i obrabiarki i uchwytu do wykonania pierwszej sztuki). Niektóre konstrukcje zaworów alternatywy podano na rys. 2-94. W zaworze z rys. 2-94a sygnały pneumatyczne x± i x2 są doprowadzone do otworów 1 i 2. Sygnał Xx doprowadzony do otworu 1 powoduje powstanie sygnału y na wyjściu 3, odcinając równocześnie za pomocą kulki 4 wypływ powietrza otworem 2. Analogicznie działa sygnał x2 doprowadzony do otworu 2. Przepływ powietrza przez zawór w przeciwnym kierunku, tzn. od otworu 3 do otworów 1 i 2 odbywa się otworem 1 lub otworem 2.
Na rys. 2-94b, c, d pokazano inne rozwiązania konstrukcyjne zaworów alternatywy. W rozwiązaniach tych zamiast kulki 4 zastosowano: krążek gumy (rys. 2-94b), tłoczek gładki (rys. 2-94c) i tłoczek z nacięciami (rys. 2-94d). Ponadto w zaworze z rys. 2-94d zdublowano otwory wejściowe 1 i 2 otworami 1' i 2'. Zawór ten nie może jednak realizować alternatywy czterech sygnałów (Xi-^-x4) lecz tylko dwóch xt i x2, a dodatkowe otwory jedynie ułatwiają przyłączanie przewodów lub elementu do płyty montażowej (zbędne otwory wejściowe należy zakorkować).
Zawory koniunkcji (zwane czasami zaworami zdwojonego sygnału) są stosowane przede wszystkim do realizacji wszelkiego typu blokad w układach sterowania. Na przykład gdy wymaga się, aby sygnał START włączający obrabiarkę był podany tylko wtedy, gdy jest zamknięty uchwyt obróbkowy. W tej sytuacji zamknięcie uchwytu sygnalizuje specjalny łącznik drogowy, podając do elementu koniunkcji sygnał xu a sygnał START (doprowadzony także do elementu koniunkcji) jest sygnałem x>, natomiast sygnał y podany przez element koniunkcji jest sygnałem włączającym obrabiarkę.
Na rys. 2-95a pokazano konstrukcję zaworu koniunkcji. Sygnały wejściowe xt i x2 są doprowadzane do otworów 2 i 2. Sygnał X\ doprowadzony do otworu 1 powoduje przesunięcie w prawo tłoczka 4, na skutek czego następuje zamknięcie połączenia między otworem 1 i otworem wyjściowym 3. Analogicznie działa sygnał x2 doprowadzony do otworu 2. Dopiero jednoczesne podanie sygnałów xx i x2 powoduje, że jeden z nich (o niższym nieco ciśnieniu) przepłynie przez otwór 6 i szczelinę oraz pojawi się na wyjściu 3, jako sygnał y. Zawór realizuje więc funkcje koniunkcji ujętą w tabliczkę na rys. 2-95c. W zaworze z rys. 2-95b zastosowano zamiast uszczelek 5 umieszczonych w korpusie (rys. 2-95a) uszczelki przymocowane wkrętami do tłoczka 4.
Można oczywiście opracowywać specjalne konstrukcje zaworów realizujących i inne funkcje logiczne niż alternatywa i koniunkcja, na ogół jednak wykorzystuje się do realizacji tych innych funkcji normalne zawory rozdzielające.
| « poprzednia | następna » |
|---|





