Jeśli do działania określonego uchwytu lub przyrządu potrzebne są znaczne ilości oleju (duży uchwyt lub cała grupa uchwytów), wtedy zamiast przetwornika i wzmacniaczy pneumohydraulicznych należy zastosować pompę pneumohydrauliczną. Schemat działania pompy pneumohydraulicznej przedstawiono na rys. 2-51a. Składa się ona ze wzmacniacza pneumohydraulicznego 1, układu sterującego 2, zbiornika oleju 3 i zaworu zwrotnego 4.
Włączenie zaworu „Start" (rys. 2-51a) powoduje przełączenie zaworu rozdzielającego 2b. ze stanu 0 w stan .1, co powoduje ruch tłoka law dół. W czasie tego ruchu olej jest tłoczony z komory lc do układu napędzanego. Gdy tłok la zajmuje dolne położenie, wtedy zawór drogowy 2c zostanie przesterowany przez drążek lb, co z kolei wywołuje przesterowanie zaworu rozdzielającego 2b w stan 0. Komora A wzmacniacza 1 zostaje połączona z atmosferą, co powoduje ruch tłoka la w górę. Przy tym ruchu olej zostaje zassany ze zbiornika 3 do komory lc (cofaniu się oleju z układu napędzanego przeciwstawia się zawór zwrotny 4). Gdy koniec drążka lb powróci w górne położenie (i zawór „Start" jest w dalszym ciągu włączony), wtedy powtórnie przełączy on zawór drogowy 2a, co spowoduje powtórzenie wyżej podanego cyklu pracy. Ciśnienie oleju w układzie napędzanym reguluje się za pomocą pneumatycznego zaworu redukcyjnego 5. Gdy pompa pneumohydrauliczna spręży olej w układzie napędzanym do zadanego poziomu, wtedy samoczynnie się wyłącza, aż do momentu gdy spadnie ciśnienie oleju w tym układzie (tłok pneumatyczny la nie jest w stanie w pewnym momencie pokonać oporu oleju w komorze lc i wtedy zawór drogowy 2c nie zostanie przełączony, co spowoduje nie przełączenie zaworu rozdzielającego 2b). Dopiero spadek ciśnienia oleju w układzie napędzanym spowoduje samoczynne włączenie się ruchów posuwisto-zwrotnych tłoka la (gdy zawór „Start" jest w dalszym ciągu włączony).
| « poprzednia | następna » |
|---|
