Przyrządy pneumatyczne

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Silniki pneumatyczne (do ruchu obrotowego)

Email Drukuj PDF

Napęd pneumatyczny uzyskiwany za pomocą wirnika jest obec­nie znacznie rzadziej stosowany aniżeli napęd za pomocą siłow­ników pneumatycznych. Napędy obrotowe są jednak wykorzy­stywane w wielu uchwytach i przyrządach montażowych i obrób­kowych, a szczególnie w narzędziach montażowych (wiertarki pneumatyczne, klucze i wkrętaki pneumatyczne itp.).

Całe urządzenie składa się z dwóch podstawowych podzespołów, realizujących napęd i sterowanie. Do napędu służy układ zło­żony z: korpusu 1, obudowy wirnika 2, wirnika 3 i sześciu ło­patek 4. Aby zapobiec zapadaniu się łopatek w rowkach w po­czątkowym momencie pracy silnika, zastosowano kołki rozpie­rające 5. Mechanizm przeznaczony do zamiany równomiernego ruchu obrotowego wirnika 3 w uderzeniowy ruch obrotowy śru­by napędzającej imadło zaprojektowano w następujący sposób. Na wielowypustowym końcu wałka wirnika 3 umieszczono trój-ramienne koło gwiazdowe 11, znajdujące się w ciągłym zazębie­niu ze sprzęgłem 12. Sprzęgło 12 ma trzy wahliwe wycinki 13, które zaczepiają o występy koła gwiazdowego 14, przekazując mu w sposób uderzeniowy, za pośrednictwem sił tarcia, moment obrotowy. Koło gwiazdowe 14 jest bezpośrednio związane za po­mocą kwadratowego otworu z końcówką śruby imadła.

Sterowanie mechanizmem napędowym realizuje układ złożony z regulowanego zaworu dławiącego 6 i obrotowego suwaka roz­dzielającego 7, który służy do zmiany kierunku obrotów wirni­ka 3 i jest sterowany dźwignią 8. Rozruchu wirnika 3 dokonuje się przy użyciu dwóch wzajemnie związanych dźwigni 9 i 10. Po naciśnięciu na dźwignię 10, na skutek małego jej przełożenia zostanie wpuszczona przez zawór dławiący do komór wirnika 3 mała ilość sprężonego powietrza i wirnik 3 zacznie się powoli, obracać. Naciśnięcie na dźwignię 9, przeznaczoną do wpuszczania dużej ilości sprężonego powietrza, spowoduje przyspieszenie obro­tów wirnika 3.


Wyżej opisany silnik pneumatyczny współpracując z mecha­nizmem śrubowym (śruba pociągowa i nakrętka) daje siłę zacisko­wą ok. 70 000 N (7000 kG) przy stosunkowo małych wymiarach gabarytowych (160X160X125 mm). Ta dodatnia cecha napędów pneumatycznych obrotowych może wpłynąć w sposób decydujący na coraz szersze zastosowanie ich w konstrukcji uchwytów i przyrządów. Przy ich użyciu można uzyskiwać duże długości przesuwu jeśli tylko zastosuje się odpowiedniej długości śrubę pociągową. Poza tym uzyskany za pomocą śruby i nakrętki ruch prostoliniowy jest bardziej równomierny niż ruch tłoczyska zwy­kłego siłownika pneumatycznego.

Do wad silników pneumatycznych można zaliczyć:

mniejszą nieco ich sprawność niż siłowników tłokowych,

bardziej skomplikowaną, a tym samym i bardziej kosztowną ich konstrukcję (powodującą dość duże trudności wykonawcze) niż siłowników pneumatycznych.

Jak z powyższego porównania wynika, silniki pneumatyczne ustępują pod niektórymi względami (szczególnie wykonawczymi) siłownikom pneumatycznym, jednak na skutek znacznie większej mocy przypadającej na jednostkę ich objętości (ciężaru) mogą być coraz szerzej stosowane.