Przez czynnik roboczy przenoszący energię (ewentualnie informacje) rozumiemy sprężone powietrze (lub inny gaz techniczny, ewentualnie olej), odpowiednio przygotowane i sprężone.
Jako warunki normalne czynnika przyjmuje się warunki stanu czynnika określone ciśnieniem bezwzględnym (odniesionym do poziomu absolutnej próżni) p = 10,13 N/cm2 (1,033 kG/cm2 lub 760 mm Hg) oraz bezwzględną temperaturą normalną T = = 273,15 K (0°C).
Przez ciśnienie nominalne czynnika (pnom) rozumie się najwyższe manometryczne ciśnienie (nadciśnienie odniesione do poziomu ciśnienia 10,13 N/cm2) czynnika, przy którym jest zapewniona poprawna praca elementu pod względem funkcjonalnym i wytrzymałościowym w zakresie i warunkach przewidzianych wymaganiami technicznymi (definicja wg PN-69/M-73780). Zalecane ciśnienia nominalne (wg PN-69/M-73780) są następujące: 10; 16; 25; 40; 63 i 100 N/cm2. Najczęściej obecnie stosowanymi do napędu i sterowania uchwytów (przyrządów) są ciśnienia: 40 i 63 N/cm* (4 i 6,3 kG/cm2). Jednak w miarę jak będzie poprawiała się jakość instalacji pneumatycznych w zakładach produkcyjnych (decydują: szczelność instalacji, względy bezpieczeństwa oraz groźba obmarzania instalacji, jaka może wystąpić przy wyższych ciśnieniach, jeśli sprężone powietrze jest źle odwodnione), należy przewidywać przejście na ciśnienie 100 N/cm2 (10 kG/cm2). Przejście to umożliwi konstrukcję pneumatycznych uchwytów i przyrządów o mniejszych gabarytach i znacznie lżejszych, przy tych samych siłach mocowania.
| « poprzednia | następna » |
|---|
